Heb jij ook een hoofd vol gedachten en ideeën die blijven oppoppen? Ontdek hoe je rust en focus vindt met een simpele oefening uit Focusing. 

Soms, zeker als ik lekker in m’n vel zit, loop ik over van de ideeën. Ik zou dit kunnen doen of dat gaan proberen of haar bellen of… En zo gaat het dan nog een tijdje door. Iemand heeft dat weleens een popcorn-brein* genoemd en dat voelde wel treffend. De ideeën schieten als popcorn omhoog.

Het schijnt bij een van de vier communicatiestijlen te horen die ik in een training van HOW company leerde. Dus misschien herken je het van jezelf of zie je het juist bij je vriend(in) of partner?

De tijd dat ik meteen een ingeving oppakte er ermee aan de slag ging ligt dankzij die training gelukkig achter me en ik heb een manier om rust in mijn hoofd te krijgen. Vroeger was ik bang dat ik een geweldig idee miste als ik niet overal opvolging aan gaf. Het besef dat er altijd popcorn zal oppoppen is nu meer een vaste waarde geworden.

Ruimte maken

Maar wat nu als je wilt opvolgen wat er wel toe doet? Hoe bepaal je wat er NU aan de orde is? Bij mij werkt het niet om daar ‘gewoon’ mee te gaan zitten, mijn brein blijft al die andere ideeën spuien (en komt met nog meer). Het maakt me afwachtend.

Best frustrerend als je meer op je innerlijk kompas wilt varen.

Daarom heb ik daar bij een Focusing sessie met mijn Focusing maatje Annelies eens bij stil gestaan met behulp van een oefening die Ruimte maken heet. Wil je weten hoe dat werkte en wat ik daar voor inzichten uit heb gehaald? Bekijk het in deze video (ca. 5 minuten).

Lieve jij,

Merk je dat je snel geïrriteerd raakt, een kort lontje hebt of prikkelbaar bent? Soms lijken het kleine dingen, maar ze kunnen je humeur en je relaties flink beïnvloeden. In dit artikel ontdek je waarom irritatie ontstaat, hoe je ermee omgaat en hoe je meer in het moment kunt leven.

Voelt een frisse start in januari als een uitdaging omdat je moe bent? Ontdek waarom naar jezelf luisteren en rust nemen juist dé basis is voor energie gedurende het hele jaar. 

De eerste twee echte weken van het nieuwe jaar zijn achter de rug. Écht, pas twee weken? Voelt het alsof je al weer aan vakantie toe bent? Lees dan vooral verder.

Bij de start van een nieuw jaar hoort een bepaalde energie. Je hebt een hele nieuwe ruimte voor je waarin je als vanzelf dingen anders wilt doen. Misschien met goede voornemens, maar ook als je daar niet (meer) van bent. Er is een soort kriebel van ‘aan de slag.’ Dit jaar staat in het teken van ….

Natuurlijk helpt het ‘opstarten’ na de feest- en vrije dagen daar aan mee. De jaarafronding in de systemen hoort er in veel organisaties bij en dan krijg je automatisch ook het opstart-fenomeen. Als je een gezin hebt, ben je vaak ook bezig om anderen op gang te brengen. De scholen beginnen weer, de winterstop is voorbij. Herkenbaar?

Tegelijkertijd voelen veel mensen zich moe in deze periode. In de online training van afgelopen week, waren dat er ook weer meerdere. Het klinkt dan bijna verontschuldigend. Alsof je dat niet zou mogen voelen, maar dat is wel wat er is. Je voelt je moe!

Het perspectief van de natuur

Zo was dat voor mij ook altijd de situatie. Met extra energie om over die winterdip heen te komen, een nieuwe start, nieuwe dingen, nieuwe …. pffff. Ik wordt er al weer moe van als ik er aan denk. Een paar jaar geleden heeft een vriendin me hier anders naar laten kijken. Het perspectief van de natuur.

Kijk eens om je heen in januari en februari. De natuur is in de winter in rust. Er gebeurt wel van alles, in voorbereiding van de lente, maar daar is in de buitenwereld nog niks van zichtbaar. Het is een periode van opladen, van klaarmaken voor nieuwe groei en tot die tijd even niks.

Dat was voor mij heel lastig te bevatten en het klopte toch ook op een bepaalde manier. Inmiddels heb ik er een paar jaar ervaring mee en vind ik het een verademing. Die nieuwe plannen, die opstartenergie hoort bij de lente. In deze periode blijf ik rustig, neem ik de tijd om moe te zijn. Tijd voor mezelf. Er komen er echt wel nieuwe ideeën langs en die laat ik dan even voor wat ze zijn. Misschien ga ik er later mee aan de slag, maar nu nog even niet.

Als je je in de eerste maanden van het nieuwe jaar de ruimte geeft om op te laden, heb je daar de rest van het jaar profijt van. Je hoeft echt niet van vakantie tot vakantie te rennen.

Wat is jouw winterenergie?

Hoe je dat doet? Misschien lees je graag en geef je jezelf een middag lezen cadeau. Even niks hoeven. Of een langzame wandeling in de natuur. Of het nu zonnig is of net zo grijs als de buitenwereld nu ik dit schrijf. Lekker een podcast op, bijvoorbeeld januari van Jaap Voigt. En dan niet terugkomen met allemaal plannen. Laat ze gewoon maar even. Ze zijn er over een paar weken ook nog wel of misschien zijn ze wel veranderd.

De vaste lezers van mijn blog weten dat het naar jezelf luisteren een belangrijke sleutel is om ruimte voor jezelf te vinden. De balans weer goed te krijgen. Meer rust is een wens die de deelnemers aan mijn trainingen gemeen hebben én wat ze vinden als ze Focusing leren.

Misschien doe jij dit jaar wel een paar keer mee met de begeleide Focusing oefening: Ruimte voor jezelf (2e woensdag van de maand) of voel jij een JA voor de training Focus op je Innerlijk Kompas.

Ik hoor graag wat jij nodig hebt! Het uitspreken of opschrijven is namelijk ook helpen. Voel je je moe? Geef er aan toe en merk hoe heerlijk kan zijn. Misschien ga je een paar keer vroeg naar bed, doe je een yoga Nidra of een middagdutje. Luister naar jezelf! Je weet wat je nodig hebt.

Gun jezelf een moment van rust in deze drukke tijd en ontdek hoe je een fijn gevoel kunt uitnodigen met een eenvoudige oefening. 

De laatste weken van het jaar zijn vaak een drukke periode. De feestdagen staan voor de deur, projecten moeten worden afgerond, en we worden al snel geleefd door alles wat er moet gebeuren. Juist in deze hectische tijd is het belangrijk om even stil te staan. Daarom heb ik vandaag een oefening voor je, die je helpt om tot die rust te komen. Inclusief een opname, zodat je alleen mijn stem maar hoeft te volgen.

In mijn blogs schrijf ik vaak over obstakels en lastige gevoelens. Maar wist je dat je met Focusing ook bewust een fijn of prettig gevoel kunt uitnodigen? Hieronder deel ik een paar eenvoudige stappen om dit te doen. Zoek een rustig plekje waar je niet gestoord wordt en neem 20 minuten de tijd om dit moment echt voor jezelf te nemen.

Stappen om een prettig gevoel uit te nodigen

1. Denk aan een fijne plek in de natuur
   Breng een herinnering naar boven van een plek waar je je prettig voelde. Misschien was dat in een bos, op een berg, aan het water, of bij een oude boom vol charme. Het kan ook een mix van herinneringen zijn.
2. Vul het plaatje in
   Neem de tijd om de plek levendig voor je te zien. Wat zie je? Wat hoor je? Misschien ruik je zelfs bepaalde geuren of voel je de wind op je huid. Visualiseer het alsof je er weer bent.
3. Sta stil bij wat er opkomt
   Welk gevoel brengt deze plek met zich mee? Is het rust, ruimte, vreugde, of iets anders? Neem een moment om het gevoel op te merken. Misschien voel je het ergens in je lijf of merk je een spontane zucht of geeuw. 
4. Begroet wat je van binnen opmerkt
   Knik dat wat er van binnen opkomt even toe, alsof je het laat weten dat je het hebt opgemerkt.

    

5. Nodig het gevoel uit
   Laat het gevoel zich uitbreiden en de ruimte innemen die het nodig heeft. Of het nu groter wordt of hetzelfde blijft: alles is goed zoals het is. Er hoeft niets te veranderen.

    

6. Sluit het rustig af
   Wanneer het voldoende voelt, breng je je aandacht langzaam terug naar het hier en nu. Je kunt een paar woorden opschrijven, een tekening maken of een foto kiezen die je helpt om later terug te komen bij dit gevoel.

Wil je begeleid worden door deze stappen? Luister dan naar mijn opname en gun jezelf deze waardevolle 20 minuten van rust.

Een herinnering voor nu en later

Geniet van dit moment en weet dat dit gevoel altijd in je lichaam aanwezig is. Je kunt er op elk moment opnieuw contact mee maken, hoe druk het ook wordt.

Wil je vaker een moment voor jezelf en even stil staan bij je binnenwereld? Doe dan mee de maandelijkse Focusing oefening: Ruimte om stil te staan of kijk of mijn training Focus op je innerlijk kompas iets voor jou is.  

Ik wens je rustige feestdagen toe!

Echt luisteren vraagt er zijn, open en bewust. Heel vaak doen we dat wel naar anderen maar niet naar onszelf. Lees in deze blog de basisstappen van Focusing en begin met écht naar jezelf luisteren. 

Sta je wel eens stil bij hoe je je voelt. Ben je ongerust, moe, bezorgd, opgejaagd? Of stop jij dat ook liever weg met dooddoeners als: ‘zo erg is het niet’ en ‘er zal vast niet gebeuren.’ Of misschien ben jij zo iemand die nog een todo-lijstje maakt voor alles wat er in je hoofd rondgaat.

Ik raakte deze week geïnspireerd door de deelnemers aan de training Focus op je innerlijk kompas. In de laatste oefening van de training hebben ze woorden gevonden voor wat Focusing ze heeft gebracht. Ik deel ze graag met je:

• Een manier om in verbinding te zijn met mezelf en minder oordelend te zijn.
• Ik mag me iedere dag weer verwonderen en dankbaar zijn.
• Oprecht nieuwsgierig te zijn naar mezelf en naar anderen. Het is een rijk gevoel en het heeft me heel veel levensplezier gegeven.
• Van bewust erbij zijn, naar zijn, naar diepe stilte.
• Ik mag mezelf zijn en laten zien.

En omdat ik me opnieuw realiseerde dat ik iedereen dit gun, leek het me een goed idee om je op weg te helpen.

In de basis draait Focusing om écht naar jezelf luisteren en er zijn een paar stappen die je hierin kunnen helpen:

1. Pauzeren
   Neem een momentje en stop even met doen, met reageren. Doe even niks behalve je bewust worden van jezelf.
2. Opmerken
   Merk op hoe je je voelt daar van binnen. Misschien is het een soort sensatie in je lijf, bijvoorbeeld een snel kloppend hart of merk je iets bij je ademhaling, misschien komt het in de vorm van een woord.
3. Omschrijven 
   Geef dat wat je hebt opgemerkt een omschrijving. Hoe zou je dat van binnen op dit moment noemen of beschrijven? We gebruiken daar in Focusing een speciaal zinnetje voor: in plaats van Ik voel me …, zeg je “Ik merk iets in mij dat … voelt.”

   In mijn leven voel ik me nog wel eens opgejaagd. Dus voor mij klinkt het als: Ik merk iets in mij dat (zich) opgejaagd voelt.

4. Begroeten
   En vervolgens laat je weten dat je dat iets echt hebt opgemerkt. Je kunt hallo zeggen, maar ik zeg meestal van binnen: ik knik het even toe en laat het weten dat ik het heb opgemerkt.

Kijk maar eens wat er gebeurt als deze stappen doorloopt en deze taal gebruikt. Misschien voel je al iets meer ruimte? Alsof er meer van jou is dan alleen dat gevoel?

“Focusing begint met je lichaam een pauze te geven en te ervaren wat je in je binnenwereld gewaar wordt, zodat het een begin kan maken om heel te worden.”
Eugene Gendlin, filosoof, psycholoog en grondlegger van Focusing

Dit is de kern van Focusing. Door deze stappen begin je al het ware een innerlijke relatie met dat wat je van binnen opmerkt. Je wordt er niet langer door overspoeld of raakt jezelf erin kwijt. Nee, jij kunt erbij zijn. Alsof je bij een vriendin bent die het moeilijk heeft. Er gewoon zijn.

Écht luisteren
En als je dat iets in jou dat zich opgejaagd voelt (of hoe het dan ook bij jou voelt) hebt begroet, dan kun je er even bij blijven. Luisteren of er nog meer komt. Misschien in de vorm van woorden, beelden of emoties. En elke keer als er iets nieuws komt zeg je weer (van binnen): Hallo, ik heb je gehoord/gezien (of ik knik het even toe).

Luisteren betekent er bij zijn, bewust zijn en open staan voor dat wat er komt. En vooral het niet willen veranderen. En dat maakt vaak het grote verschil. Misschien voel je wel iets verschuiven, juist omdat je er rustig, open en zonder oordeel naar luistert.

Laat je me weten hoe dit voor je werkt? Wat je opmerkt of juist niet? Ik help je graag verder. Begin volgend jaar start ik met een korte online training van 4 lessen om deze stappen samen te oefenen. Lees er hier meer over: Van een vol hoofd naar ruimte voor jezelf: een introductie in Focusing (online training)

Schiet jij ook snel in de re-actie? Lees hoe je met eenvoudige stappen beter bij jezelf kunt blijven.

“Wil jij nu focussen?” vraag ik aan mijn focusmaatje Annelies, nadat ik net in mijn Focusing sessie een paar mooie inzichten heb gehad over mijn ongeduldigheid. “Nou…” begint ze “ik ben met mijn hoofd al ergens anders.” Ze zag net een telefoontje binnenkomen van iemand die ze niet echt wilde spreken, maar wel hoorde terug te bellen. “Ik merk dat ik meteen haast voel en ik zie er tegenop” verzucht ze.

Dit zie ik vaker om me heen. Zorgzaam ingestelde vrouwen (en mannen) die altijd in de re-actie gaan. Als je om je heen kijkt zie je het vast ook wel of misschien doe je het zelf wel. Zeker omdat we tegenwoordig vaak AAN staan, zijn we al in actie (in gedachten of gedrag), voordat je tot 3 kan tellen.

In plaats van mee te gaan en onze zoom te beëindigen (”tuurlijk, heb ik alle begrip voor!”), nodig ik Annelies uit om daar, bij dat gehaaste gevoel rondom dat telefoontje even stil te staan.

Gelukkig gaat ze erin mee en even later verkent ze haar binnenwereld. Ze merkt dat iets in haar borstgebied zich schrap zet en haar vuist maakt een knijpende beweging op die plek. Nadat ze van binnen heeft laten weten dat ze het heeft opgemerkt, blijft ze er even bij. “Ik merk dat het klaar wil staan en dat het wat angstig is voor de ander.” zegt ze.

Alleen door er even aandacht aan te geven merkt ze dat het rustiger wordt van binnen. Ze vertelt me dat ze net een paar afspraken had afgezegd omdat ze wat ruimte voor zichzelf nodig had. Het telefoontje maakte dat ze bijna alles aan de kant schoof.

Zo gaat het vaak. Er is iets in je dat wordt getriggerd en meteen in de re-actie gaat. Misschien voelt het zich verantwoordelijk, wil het iets voorkomen of denkt het dat het zo hoort. Jij bent er zelf echter ook nog. Self-in-Presence noemen we dat in Focusing. Een Ik (met hoofdletter) dat zich bewust is van al het andere. Daar als het ware bij kan zijn. Open, benieuwd en zonder oordeel. Alles behalve het AAN van de automatische piloot.

“Focussende aandacht geven aan een lichamelijk ervaren gevoel brengt creatieve stappen op gang in de richting van een nieuwe ontwikkeling vanbinnen.”

Je kunt dat Self-in-Presence trainen, zodat je die automatische piloot steeds vaker kan uitzetten. Je bent meer dan je gedachten, emoties en gevoelens.

Hoe? Probeer even een pauze in te lassen, voordat je in de re-actie gaat. Een paar keer bewust adem halen kan al voldoende zijn. En misschien kun je dan beschrijven hoe je je voelt. En dan zeg je hardop of bij jezelf: “iets in mij voelt haast (of het gevoel dat jij opmerkt) en dat knik ik even toe.” Blijf rustig nog een paar keer in- en uitademen en kijk hoe het dan is. Misschien ga je snel in de re-actie, maar misschien ook wel niet.

En denk je nu: “Daar heb ik echt geen tijd voor?”, dan kun je dat misschien even laten weten dat je het hebt opgemerkt. Je kunt (van binnen) zeggen: Ik merk iets in mij dat zegt dat het daar echt geen tijd voor heeft. En weer een paar keer in- en uitademen.

En dat deel wat klaar wilde staan bij Annelies? Dat was angstig omdat het zich afvroeg: “wanneer dan wel?”. Toen Annelies zich realiseerde dat er ergens die dag tijd was om terug te bellen, verzachtte dat hele gevoel en was de gehaastheid opgelost.

Wil je hulp bij het oefenen van Self-in-Presence? Elke maand is er een online Focusing oefening waarin ik je begeleid naar ruimte om stil te staan.

Tijd om je verlangens te omarmen en ruimte voor jezelf te creëren. Hoe geef jij vorm aan wat je écht nodig hebt?

De zomer(vakantie)periode loopt op zijn einde. Waar verlang jij nu naar?

Je hebt misschien gewoon gewerkt en hebt het daar heerlijk rustig gehad terwijl de rest op vakantie was. Geen mailtjes en deadlines. Gewoon op je gemakje doen wat er nodig was. Dat gevoel zou je wel willen vasthouden. Daar verlang je naar! Niet meteen meegesleurd worden in de hectiek.

Of heb je vakantie gehad met je gezin en ben je blij dat het achter de rug is? Het was natuurlijk heel leuk, maar vakantie voor iedereen betekent ook geen rust voor jou. Continue iemand die iets van je nodig heeft en ruimte voor jezelf vragen vind je dan lastig. Misschien is dat wel waar je naar verlangd?

Voor mij is het een beetje een mix. Ik heb een aantal weken lang flinke rugpijn gehad en moest echt rusten nemen. Oorzaak: teveel hooi op mijn vork. Dus alle plannen op de lange baan en aanvaarden dat er even niks kan. Dat is niet eenvoudig kan ik je vertellen. Ik verlang naar evenwicht. Een situatie waarbij ik mezelf niet voorbij loop, zonder dat ik helemaal tot stilstand hoef te komen.

Het is aan jou en mij om ervoor te zorgen dat we krijgen waar we naar verlangen. Bijvoorbeeld door het aan jezelf toe te geven. “Ik verlang naar evenwicht, ruimte, rust, …. “ Het is een goede eerste stap om dat waar je naar verlangd heel tastbaar te maken. Misschien vertel je het wel aan je omgeving, een collega, je partner of kinderen, zodat zij zich er ook bewust van zijn.

Dat alleen is vaak niet voldoende, want hoe ga je dat dan doen? Een quote van één van mijn coaches is “The answer to how is yes!” Niet gaan bedenken hoe je dat wilt doen. Dan komen er vaak allemaal praktische bezwaren, ja-maren en gebeurt er niks. Eerst toegeven dat je het gaat doen. Yes!

Hoe voelt dat? Ongemakkelijk? Ja, want zonder plan verdwijnt het weer naar de achtergrond. Toch? Misschien ook niet. Schrijf op waar je naar verlangd en hang of zet het ergens waar je het elke dag ziet. Je kunt er ook een plaatje bij zoeken wat je aan dit verlangen doet denken. Mijn plaatje voor ‘evenwicht’ zie je boven aan deze blog.

En als je dat verlangen zo hebt geplant, kun je eens om je heen kijken wat je daarin gaat helpen. Een eigen plekje in huis maken waar je ongestoord kunt zijn? Meerdere keren per dag een rustmomentje nemen? Eén keer per week wandelen of yoga? Elke dag beginnen met opschrijven wat je die dag nodig hebt? En misschien voel je een ja bij een cursus of training. Kijk gerust hieronder of de kennismakingsworkshop daar wel of niet bij past.

Veel plezier met het benoemen én omarmen van je verlangen!

Ken je dat? Je verlangt naar het anders gaan voelen of doen én er is een deel dat daar niet aan wil. Je vraagt jezelf af of je dat wel wil weten. Lees meer over die twijfel-zone en hoe het ook kan.

Regelmatig krijg ik de opmerking: “Ik weet niet of ik wel wil weten wat er dan naar boven komt.” Vooral bij mensen die een twijfel voelen is dat een veelgehoorde opmerking. Er is iets dat verlangt naar beweging, naar het anders gaan voelen of doen én er is een deel dat daar niet aan wil. Dat geen behoefte heeft om ‘erin’ te duiken.

Heel begrijpelijk, we kennen vaak maar één manier om stappen te zetten naar nieuwe patronen en dat is erover praten. Zoals je je voorstelt bij een psycholoog, zoals je dat ziet in series of films en misschien wel zoals je kent van eerdere ervaringen. “Waar komt dat vandaan?” “Wat voel je daarbij?” of “Wat gebeurde er?” Het draait meestal om analyseren, begrijpen en verklaren. Het is kijken naar het verleden en alle bekende of onbekende shit die daarbij hoort.

Geen wonder dat een deel van jou daar niet op zit te wachten.

Zelf heb ik ook nooit de behoefte gevoeld om de dingen uit het verleden opnieuw naar boven te halen. Ik wist wel wat er gebeurt was, laten we het daar maar bij laten. En het goede nieuws is dat dat ook niet nodig is. Je kunt heel goed in het hier en nu zijn en toch stappen zetten in een proces naar iets anders. Hoe klinkt dat?

“De volgende stap is er al,
impliciet fijnmazig verweven.

Als je er ruimte voor maakt en het uitnodigt,
zal het zich langzaamaan ontvouwen en vormen.”

Eugene Gendlin, grondlegger Focusing

Het begint dus in het hier en nu: “Er is iets in jou dat twijfelt.” Een handig zinnetje voor deze situaties heb ik geleerd van Erna de Bruin: “Als het er dan toch is, kunnen we het net zo goed even toeknikken.” Dat maakt het meteen een stukje lichter 😉

Het hoeft niet weg of anders. Het is er vast niet voor niks! Misschien is het bang, bezorgd, sceptisch of nog iets heel anders. Een ander belangrijke uitgangspunt is namelijk dat er geen vijanden vanbinnen zijn. Hierover schreef ik eerder: There are no enemies inside.

Een deelnemer van één van mijn workshops omschreef het als volgt: “Bijzonder dat je het bij het delen van ervaringen bij de ervaringen liet en het niet ging uitleggen. Je laat de “leiding” bij de mensen zelf. Dat was wel even wennen, maar ik denk wel dat het daar juist om gaat.”

Makkelijk? Niet persé. We zijn immers zo geoefend in het wegduwen van dit soort gedachten of gevoelens. Soms heb je niet eens door dat je dat doet. Eenvoudig? Ja, want zodra je stopt met wegduwen, het willen begrijpen of veranderen, dan kan het zich langzaamaan ontvouwen en vormen naar een volgende stap. Meer is er niet nodig.

Laat het me gerust weten als jij je ook anders wilt voelen of wilt doen en die twijfel herkent. Of misschien herken je alleen dat je niet in beweging komt, terwijl je het wel graag zou willen. Het zou zomaar kunnen dat je onbewust in die twijfel-zone vast zit.

Lees hoe je gevoelens klem komen te zitten tussen een situatie en je verhalenverteller.
En leer hoe het woordje ‘EN’ daarbij kan helpen.

Er valt me wat op bij veel van de vrouwen die ik spreek en dat wil ik graag met je delen. Misschien dat dit ook bij mannen gebeurt, maar daar valt het mij niet zo bij op. (Laat het me gerust weten als ik dat mis heb!)

Zomaar een paar voorbeelden van wat ik hoorde:

• Mirjam wordt onverwacht niet uitgenodigd voor een gezellig samenzijn. Pang, ze voelt teleurstelling. En binnen een paar tellen heeft ze bedacht dat het gezelschap daar toch niet zo leuk is: “Die en die zijn er.” En……. “Het is wel goed zo”.
• Als de leidinggevende van Patricia weer een relaas tegen haar afsteekt voelt ze direct de irritatie weer! Wat een geklaag. En meteen daarna denkt ze: ”Hij heeft het ook wel zwaar in deze tijden. Ik weet niet wat ik zou doen in zijn schoenen stond”.

Nog eentje dan

• Thea voelt zich verdrietig als haar vriendin weer een afspraak afzegt omdat ze niet weg kan. En in een oogwenk denkt ze: “Ik mag niet klagen, ik heb geen zieke partner thuis. Ze heeft het al zwaar genoeg.”

Het zijn stuk voor stuk prachtige voorbeelden van hoe goed onze gedachten, ons hoofd in staat is om een verhaal te maken. We hebben daar een hele goede verhalenverteller. En die verhalen laten zo’n hele gebeurtenis heel logisch klinken.

Tegelijkertijd wordt het gevoel weggeduwd of overruled. De teleurstelling, irritatie en het verdriet uit deze voorbeelden zijn vakkundig opgeborgen. Het vraagt vaak wat speciale aandacht om dat op te merken. Misschien heb je het bij jezelf niet door, maar hoor je het wel als je naar een vriendin of je zus luistert.

Het patroon is elke keer als volgt: gebeurtenis – gevoel – verhaal.

Geen probleem toch, zou je denken?
Het vervelende aan deze situatie is echter dat die gevoelens niet weg zijn. Ze maken nog steeds deel uit van jouw binnenwereld. Ze kunnen zich daar als het ware ophopen.

Afhankelijk van hoe jij in elkaar zit, kan dit resulteren in een uitbarsting van woede, tranen of nog iets anders. Of je slaat het op in je lijf en krijgt hoofdpijn, spanning in je schouders, trillende handen, noem maar op.

En daarbij moet je dat verhaal steeds blijven herhalen om die gevoelens te blijven verbergen. Heel vermoeiend, van die onbewuste scripts. Daar heb ik al eerder over geschreven.

“Wat er is, is wáár, want het is er al.
Ontkennen maakt niet dat het weg gaat.
Erkennen dat het er is en dat het van jou is, maakt het niet erger.”  
Gene Gendlin, grondlegger van Focusing

Goede redenen dus om hier aandacht voor te hebben. Een kleine eenvoudige oefening om aandacht aan die gevoelens te schenken is het woordje ‘EN’ gebruiken.

• “Ik voel me teleurgesteld EN het is wel goed zo”.
• “Ik ben geïrriteerd EN hij heeft het vast zwaar”.
• “Ik ben verdrietig EN en heb ik begrip voor haar situatie”.

Zo maak je wat ruimte voor wat je voelt en bijna automatisch maak je wat ruimte voor jezelf. Hèhè. Misschien kun je zelfs even stil staan om op te merken of je dat ergens in je lijf kunt voelen. Op deze manier maak je een start met een andere manier van luisteren.

Ik ben erg benieuwd of je dit bij jezelf herkent en wat het effect is als je het woordje ‘EN’ toevoegt. Wil je je ervaring met me delen? Fijn! Ik geef je graag wat tips om hier verder mee te oefenen.

Je bent ook van harte welkom om mee te doen met een online Focusing oefening. Daar komt dat woordje ‘EN’ vaak aan bod.